ايرامم - به گزارش سرويس نگاهي به وبلاگهاي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، نويسنده وبلاگ"ايستگاه معماري" به نشاني http://heshti.blogfa.com/ به نقل از کتاب "تاملات در هنر و معماري" نوشته است: گرچه استفاده از باد و به عبارت صحيح تر بهره برداري از حرکت هوا و ايجاد نسيم عمده ترين و رايج ترين نوع کاربرد انرژيهاي بيزيان در معماري سنتي ايران است. با اين حال همه عناصر اربعه فلسفي و آييني (آب هوا خورشيد و خاک)داراي کاربرد عالي زيست محيطي در مدنيت و معماري ايران قديم بوده است .
نوع مصالح و فنون ساختماني رايج در گذشته خصوصا آنچه که در رابطه با پايداري بنا به کار مي رفته و عناصر باربر اصلي ساختمان را تشکيل مي داده يعني ديواره ها و سقف ها يا به عبارت کلي تر عناصر افقي و عمودي به علت دارا بودن حجم و وزن زياد به طور خود به خودي و طبيعي در مقايسه با مصالح و مواد سبک وزن و کم حجم کنوني داراي ظرفيت بالاي نگه داري و ذخيره انرژي و استعداد متعادل سازي حرارت در فضاهاي مصنوع بوده است.
در عين حال اين ويژگي به هيچ روي به معناي آن نيست که زيبايي آسايش پايداري عالي و کيفيات ارجمند زيست محيطي و ابتکارات مربوط به استفاده بهينه از انرژي در معماري ايراني امري خود به خودي و پيش پا افتاده و بينياز از هوش قدرت خلاقه و علم و دانش تلقي شود.
بر خلاف بررسي دقيق، ويژگيهاي معماري ايراني حاکي از برخورداري از دانش وآگاهي بسيار و هوشمندي و دقت در جزييات معماري، بذل توجه بسيار به امر ايجاد فضاي راحت و آسايش داخلي، زيبايي استحکام و عدم تخريب محيط و حفظ کيفيت زيست است...